آنتونی هاروی و کاترین هپبورن سر صحنه «گریس کوئیگلی»
آنتونی هاروی و کاترین هپبورن سر صحنه «گریس کوئیگلی»
کارگردان نامزد اسکار درگذشت
«آنتونی هاروی»‌ کارگردان فیلم «شیر در زمستان»‌ که سال ۱۹۶۹ در هفت رشته نامزد اسکار شد، روز عید شکرگزاری و در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
به گزارش کیوسک‌تایمز «آنتونی هاروی/Anthony Harvey»، کارگردان درام تاریخی و نامزد اسکار «شیر در زمستان/The Lion In Winter» محصول ۱۹۶۹ که «آنتونی هاپکینز/Anthony Hopkins» نخستین حضور سینمایی خود را در آن تجربه کرد و این شانس را به دست آورد که در کنار «کاترین هپبورن/Katherine Hepburne»‌ و «پیتر اوتول/Peter O'Toole» ظاهر شود، روز عید شکرگزاری در سن ۸۷ سالگی در ملک شخصی خود در ساوثهمپتون نیویورک درگذشت.
او پیش از این که وارد عرصه کارگردانی شود، تدوینگر بود و در فیلم‌های «دکتر استرنج‌لاو/Dr. Strangelove» و «لولیتا/Lolita» با «استنلی کوبریک/Stanley Kubrick» همکاری داشت. او تدوین «جاسوسی که از سرما وارد شد/Spy Who Came In From The Cold» به کارگردانی «مارتین ریت/Martin Ritt» را هم برعهده داشت.
اولین تجربه کارگردانی آنتونی هاروی، سال ۱۹۶۶ و با فیلم «مرد هلندی/Dutchman»‌ رقم خورد. پیتر اوتول که تحت تأثیر استعداد هاروی در این فیلم قرار گرفته بود، آن را به کاترین هپبورن هم نشان داد و از طرف دیگر هاروی را هم تشویق کرد فیلمی براساس نمایشنامه «جیمز گلدمن/James Goldman»‌ بسازد؛ که حاصلش شد «شیر در زمستان» که خود اوتول در آن نقش «شاه آرتور دوم»‌را بازی می‌کرد. «شیر در زمستان»‌ آن سال در هفت رشته از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگری زن و مرد نامزد دریافت اسکار شد که از آن میان سه اسکار را دشت کرد. یکی برای کاترین هپبورن، یکی جیمز گلدمن به عنوان بهترین فیلمنامه‌نویس و دیگری هم برای بهترین موسیقی متن.
آنتونی هاروی پس از آن دو بار دیگر در فیلم‌های «باغ وحش شیشه‌ای/The Glass Menangerie» براساس نمایشنامه «تنسی ویلیامز» و «گریس کوئیگلی/Grace Quigley» که آخرین نقش‌آفرینی «کاترین هپبورن»‌ هم بود، با وی همکاری داشت. هاروی درباره هپبورن می‌گفت: هرچند به معنای واقعی کلمه، کارش  را می‌پرستیدم اما به نظرم گاهی اوقات بیش از حد در بازی‌اش اغراق می‌کرد.
آنتونی هاروی خیلی جوان بود پدرش را از دست داد و عمویش «موریس هاروی/Morris Harvey» که نویسنده و بازیگر لود، او را بزرگ کرد. در سن ۱۴ سالگی نقش برادر «ویوین لی/Vivien Leigh» را در فیلم «سزار و کلئوپاترا/Caesar And Cleopatra» محصول ۱۹۴۵ ایفا کرد. سپس برنده بورسیه آکادمی هنرهای دراماتیک امریکا شد. اولین فیلمی که تدوین کرد کمدی جنگی «پیشرفت سرجوخه/Private's Progress» محصول ۱۹۵۶ با بازی «ریچارد آتن‌بورو/Richard Attenborought»‌ و «تری توماس/Terry Thomas» بود.
او می‌گوید من سرخود به «استنلی کوبریک»‌ تماس گرفتم و از او خواستم که اگر می‌شود با هم کار کنیم. او درباره این همکاری می‌گفت: آن همه وقتی که با استنلی کوبریک گذراندم، چیز خاصی درباره فیلمسازی از او یاد نگرفتم. او می‌گفت وقتی یک نمای کلوزآپ و دو تا بازیگر فوق‌العاده داری نیازی نیست مدام از یکی به آن دیگری کات بزنی،‌ نما را روی همان بازیگرت که فوق‌العاده ظاهر شده نگه دار. این‌ راه خیلی بهتری برای جمع و جور کردن یک فیلم است.
ما دوستی عمیقی داشتیم. او هر از چندگاهی مرا دست به سر می‌کرد و مثلا می‌گفت: برو خانه و دیگر برنگرد؛ ولی صبحش که برمی‌گشت سرصحنه خیلی خوشحال می‌گفت:‌سلام تونی. حالت چطوره؟ یک جور شوخی بود چون می‌دانست اگر این کار را بکند من همه صحنه‌های تدوین‌شده را می‌آورم سرصحنه تحویل می‌دهم.
کوبریک بود که مرا به سمت فیلمسازی سوق داد. او می‌گفت:‌ تو داری از «پیتر سلرز/Peter Sellers» هم غیرقابل تحمل‌تر می‌شوی. بهتر است زودتر فیلم خودت را بسازی تا دیگر این‌قدر در اتاق تدوین اعصاب‌خوردکن نباشی.
او خاطره خنده‌داری را از پاویون دوروتی چندلر نقل می‌کند. جایی که طبق معمول کاترین هپبورن در مراسم شرکت نکرده بود و آنتونی هاروی قرار بود جایزه مشترک او و «باربارا استرایسند/Barbara Streisand»‌ را تحویل بگیرد. او می‌گوید:‌ وقتی می‌خواستیم پشت تریبون برویم باید از چند تا پله بالا می‌رفتیم. خانم استرایسند جلوتر از من حرکت می‌کرد. پای من به صورت اتفاقی روی دنباله لباس او رفت و لباسش پاره شد. وقتی پای تریبون رسیدیم من و «اینگرید برگمن/Ingrid Bergman» که قرار بود جایزه را بدهد رو به مردم بودیم اما باربارا استرایسند تمام مدت پشت به جمعیت ایستاده بود. موقعیت خیلی خنده‌داری بود.
از دیگر فیلم‌های کارنامه آنتونی هاروی می‌توان به «آنها ممکن است غول باشند/They Might Be Giants» محصول ۱۹۷۱ اشاره کرد که در آن «جورج سی اسکات/George C. Scott» نقش مردی را ایفا می‌کرد که باور داشت شرلوک هلمز است. «بازیکنان/Players» محصول ۱۹۷۹ با بازی «الی مک‌گرا/Ali MacGraw» در دنیای ورشکاران حرفه‌ای تنیس می‌گذشت و دو اثر هم با نقش‌آفرینی «لیو اولمان/Liv Ullmann» به نام‌های «وسایل ریچارد/Richard's Things» محصول ۱۹۸۰ و «استعفا/Abdication» که سال ۱۹۷۴ عرضه شد.
عبارات کليدی: سینمای جهان, آنتونی هاروی, شیر در زمستان
انتشار يافته: 0    در صف انتشار: 0    تکراری، غير قابل انتشار: 0


بخش: سينما
کد: ۱۶۶۵۲۳
انتشار: پنجشنبه ۹ آذر ۱۳۹۶
ساعت: ۲۲:۳۲
منبع: هالیوود ریپورتر
مترجم: سیدمهدی حسینی
کد توليد: ۱۵۱۵